Hoe u LED-display-ontvangstkaarten en videoprocessors configureert
Bij het installeren van een LED-scherm is het belangrijk dat u de ontvangende kaarten en videoprocessors correct configureert voor optimale prestaties, beeldstabiliteit en systeemcompatibiliteit. Vandaag biedt Doitvision een stapsgewijze handleiding voor het bepalen van de juiste configuraties.
Stap 1: Bepaal het aantal pixels per module
De eerste stap bij het configureren van een LED-schermsysteem is het berekenen van het aantal pixels per module, aangezien verschillende modellen LED-modules verschillen in hun pixelindeling. Het aantal pixels verwijst naar het totale aantal LED's op een module.
Laten we eens enkele veelvoorkomende moduletypen bekijken:
P2.5-module (320 mm x 160 mm):
Pixelaantal = (320 ÷ 2.5) × (160 ÷ 2.5) = 128 × 64 = 8,192 pixels
P1.86-module (320 mm x 160 mm):
Pixelaantal = (320 ÷ 1.86) × (160 ÷ 1.86) ≈ 172 × 86 = 14,792 pixels
P3-module (192 mm x 192 mm):
Pixelaantal = (192 ÷ 3) × (192 ÷ 3) = 64 × 64 = 4,096 pixels
Stap 2: Definieer de LED-schermgrootte
Nadat u de pixeldichtheid van de module hebt bepaald, moet u berekenen hoeveel modules er nodig zijn om het gewenste schermformaat te bouwen.

Bijvoorbeeld, voor een scherm van 2.08 meter hoog en 3.84 meter breed bij gebruik van P1.86-modules:
Modulegrootte = 320 mm x 160 mm
Aantal verticale modules = 2080 mm ÷ 160 mm = 13 modules
Aantal horizontale modules = 3840 mm ÷ 320 mm = 12 modules
Het volledige scherm bestaat dus uit 13 (hoogte) × 12 (breedte) = 156 modules.
Stap 3: Kies het juiste ontvangstkaartmodel
LED-modules worden doorgaans geleverd met een 75-pins of 320-pins interface:
75-pins interfaces zijn standaard voor reguliere modules.
320-pins interfaces worden doorgaans gebruikt voor LED-schermen met een fijne pitch.
Ontvangstkaarten zijn verkrijgbaar in verschillende poortconfiguraties, zoals:
- 8 port
- 12 port
- 16-poorts.
Laten we het bovenstaande voorbeeld nog eens bekijken met P1.86-modules:
Elke kolom bevat verticaal 13 modules.
Om stabiliteit te garanderen en de bedrading te vereenvoudigen, is het optimaal om ontvangstkaarten met 16 poorten te gebruiken en één kaart aan elke kolom toe te wijzen (d.w.z. 12 kaarten in totaal).
Als de schermhoogte toeneemt tot 22 modules, kunt u in plaats daarvan elke kolom configureren met twee ontvangstkaarten met 12 poorten.
Belangrijk: Zorg er bij het selecteren van een ontvangstkaart voor dat de laadcapaciteit overeenkomt met de totale pixelbelasting van de modules die de kaart aanstuurt. Houd hierbij ook rekening met de kostenefficiëntie.
Stap 4: Bereken de totale pixelbelasting en selecteer een videoprocessor

Met de volledige schermindeling kunt u het totale aantal pixels berekenen:
Elke module: 172 × 86 = 14,792 pixels
Totaal aantal modules: 13 (hoogte) × 12 (breedte) = 156
Totaal aantal schermpixels = 14,792 × 156 = 2,307,552
Ervan uitgaande dat een standaardvideoprocessor 4 netwerkpoorten heeft en elke poort maximaal 650,000 pixels ondersteunt, ondersteunt een processor met 4 poorten in totaal maximaal 2,600,000 pixels. Dit is dus voldoende voor deze configuratie.
Validatiecontrole: pixelbelasting per poort
Laten we nu controleren of geen enkele netwerkkabel de limiet van 650,000 pixels overschrijdt.
We verdelen het scherm in 4 zones (één per netwerkkabel):
Horizontale modules per zone = 12 ÷ 4 = 3 kolommen per kabel
Pixelbelasting per kabel = 172 × 86 × 13 × 3 = 576,888 pixels
Omdat dit onder de grens van 650,000 pixels ligt, is een 4-poorts videoprocessor geschikt.
Wanneer u moet upgraden naar een 6-poorts processor
Beschouw nu een groter scherm, gemaakt van 13 x 13 P1.86-modules:
Totaal aantal schermpixels = 172 × 86 × 13 × 13 = 2,499,848
Dit totaal ligt nog steeds onder de limiet van 2.6 miljoen pixels voor een processor met 4 poorten.
Elke kabel moet echter het volgende aankunnen:
13 kolommen ÷ 4 = maximaal 4 kolommen per kabel
Pixelbelasting = 172 × 86 × 13 × 4 = 769,184 pixels
Dit overschrijdt de limiet van 650,000 pixels voor een enkele poort.
In dit geval moet u upgraden naar een processor met 6 poorten, waarbij elke kabel maximaal 3 kolommen aankan (d.w.z. 172 × 86 × 13 × 3 = 576,888).
Ongeldig configuratievoorbeeld
Een gebrekkige configuratie zou twee 8-poorts ontvangstkaarten per kolom kunnen gebruiken, die elk respectievelijk 7 en 6 modules aansturen. Laten we de maximale belasting berekenen:
Hoogste pixelbelasting per kabel = 172 × 86 × 7 × 7 = 724,808 pixels
Dit overschrijdt opnieuw de grens van 650,000 pixels, waardoor de configuratie onhaalbaar wordt. Een 6-poorts processor is noodzakelijk voor een veilige werking.
Laatste overwegingen
Zelfs als het totale aantal schermpixels binnen de capaciteit van de videoprocessor valt, is het van essentieel belang om op het volgende te letten:
Elke poort (netwerkkabel) overschrijdt niet zijn pixellimiet (meestal ~650,000).
De ontvangende kaart kan de pixels verwerken van de modules waaraan deze is toegewezen.
De bekabeling is logisch verdeeld voor signaal- en stroomredundantie.
U houdt rekening met de balans tussen prijs en prestatie bij de keuze tussen verschillende configuraties: bijvoorbeeld minder ontvangstkaarten met hogere specificaties of meer kaarten met lagere specificaties.
Conclusie
Bij het configureren van LED-displaysystemen gaat het niet alleen om het afstemmen van pixels op hardware. Het gaat om het optimaliseren van prestaties, kosten en betrouwbaarheid op lange termijn. Controleer altijd zowel de totale als de regellaadcapaciteit voordat u uw systeemconfiguratie finaliseert.
Voor grotere of complexere schermen kunt u bij ons terecht voor realtime belastingberekeningen en een geschikte processor.
Bespreek uw helderheidsvereisten.
Vertel ons wat het scherm moet doen. We kunnen een Square-configuratie voorstellen en de helderheid en het stroomverbruik voor uw offerte bevestigen.
Vraag een offerte aan